«Հասկ-Գորանի» հավաքածուն հայացքը դեպի արևը ուղղելու, գիտակցաբար, հոգեպես և ֆիզիկապես զարգանալու գաղափարն է փոխանցում: Ինչու՞ «Հասկ-Գորանի»:
Ըստ ավանդույթի ցորենի վերջին բերքից հատվածներ չէին հավաքում. թե´այրում էին, թե´ թողնում էին թռչուններին բաժին,
որ հաջորդ տարվա բերքն ավելի առողջ ու առատ լիներ:
Նույն կերպ էլ մարդ-արարածն է, դեպի լույսը ձգվելով, ինքնամաքրվում է և վերածնվում ավելի հասուն, առողջ ու գիտակից: